Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Lament świętokrzyski - interpretacja

Geneza utworu

Pierwsze odpisy „Lamentu świętokrzyskiego” pochodzą z XV wieku. Tekst został odnaleziony w klasztorze benedyktyńskim na Łysej Górze i

Zobacz całość tekstu
Analiza utworuPod względem gatunkowym „Lament świętokrzyski” należy do pieśni maryjnych. Ponadto ma on charakter sekwencji (śpiewanej części mszy świętej) oraz planktu (od łac. planktus – płacz), czyli skarg Matki Bożej pod krzyżem. Wiele wskazuje również na to, że „Lament świętokrzyski” był częścią większego widowiska pasyjnego wystawianego w kościele w okresie wielkopostnym.

Podmiotem lirycznym tekstu jest cierpiąca Matka Boska, która nie została tu wyeksponowana jako ktoś wyjątkowy, ale pokazana niczym zwyczajna kobieta bolejąca nad stratą syna. Matka zwraca się do czterech adresatów, na co wskazują cztery apostrofy. Kompozycję wiersza wyznacza również paralelizm strof.

W części pierwszej mamy do czynienia z adresatem zbiorowym, czyli ludem. Apostrofa ta pełni funkcję wprowadzającą w problematykę utworu. Matka Boska pragnie opowiedzieć o swoim cierpieniu i prosi lud o współczucie. W części drugiej adresatem tekstu jest Chrystus, którego Maryja traktuje przede wszystkim jako syna, a nie Boga. Matka prosi Go, by do niej przemówił, aby mogła mu pomóc. Trzecia apostrofa skierowana jest do anioła Gabriela. Mamy tu do czynienia z przypomnieniem sceny
Zobacz całość tekstu
Interpretacja utworu„Lament świętokrzyski” to tekst sakralny, który przedstawia ból Matki Bożej jako zwyczajnej, cierpiącej po ludzku kobiety; pojawia się tu motyw Stabat Mater Dolorosa, a więc Matki Cierpiącej. W kontraście np. do „Bogurodzicy” w „Lamencie” mamy do czynienia z przewagą uczuć nad
Zobacz całość tekstu